ေမတၲာေ႐စင္မွႀကိဳဆိုပါသည္။

ပံုရိပ္ ရိုက္ကူးတဲ့ ကင္မရာပညာသစ္ေတြ တိုးတက္လာတာနဲ႕အမွ် လူ႕ဦးေႏွာက္နဲ႕ပတ္သက္လို႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြ ဦးေႏွာက္အလုပ္လုပ္ကိုင္္မႈေတြကို သိပၸံပညာရွင္ေတြက ေဖာ္ထုတ္လာႏိုင္ၾကပါတယ္။ ဒီနည္းပညာေတြထဲမွာ ေနာက္ဆံုး အတိုးတက္ဆံုးနည္းပညာကေတာ့ fMRI လို႕ေခၚတဲ့ သံလိုက္စက္ကြင္းနဲ႕အသံလိႈင္းအသံုးျပဳၿပီး ပံုရိုက္ယူတဲ့ စက္ပစၥည္းပါ။ သုေတသီေတြဟာ ဒါကို အသံုးျပဳၿပီး လူရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈျပဳမူခ်က္ကဲြလဲြတာနဲ႕ ဦးေႏွာက္ထဲ ေသြးစီးဆင္းလည္ပတ္မႈ ဘယ္လို ေျပာင္းလဲသြားသလဲဆိုတာကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာခဲ့ၾကပါတယ္။

မွတ္ဥာဏ္ေတြ ဖန္တီးတဲ့ ဦးေႏွာက္ေနရာမွာပဲ မွတ္ဥာဏ္အသိဥာဏ္ေတြကို သိမ္းဆည္းထားတယ္လို႕ သိပၸံပညာရွင္ေတြက ယံုၾကည္ထားၾကတယ္လို႕ သုေတသီေတြက ေျပာပါတယ္။ ဒီ မွတ္ဥာဏ္ေတြကို ဖန္တီးမႈရိွတဲ့ ဦးေႏွာက္ေနရာတခုကို Hippocampus လို႕ အသိမ်ားပါတယ္။

ဒီေလ့လာခ်က္နဲ႕ပတ္သက္လို႕ အခုအပတ္က်န္းမာေရးအစီအစဥ္မွာ http://www.voanews.com/burmese/archive/2009-02/2009-02-04-voa6.cfm တင္ဆက္ထားပါတယ္။
Copy from voanews.

ကမၻာမွာ အသက္ရာေက်ာ္ေနရတယ္ဆိုတာ ရွားရွားပါးပါးျဖစ္ရပ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ လူသက္တမ္းေစာင့္ၾကည့္အကဲခတ္သူေတြရဲ႕ အဆိုအရ ကမၻာမွာ အသက္ရာေက်ာ္ဘိုးဘိုးဘြားဘြား တိုးမ်ားသထက္ အလ်င္အျမန္ တိုးပြားလာေနပါတယ္တဲ့။

အသက္ရာေက်ာ္ ဘာေၾကာင့္ေနႏိုင္သလဲ အေျခခံက်တဲ့ေမးခြန္းေတြကို အေျဖရွာႏိုင္ဖို႕ လူ႕သက္တမ္းနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေလ့လာသုေတသနျပဳေတြက ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ အသက္ရာေက်ာ္ေနရတဲ့ ရာေက်ာ္ဘိုးဘိုးဘြားဘြားေတြဟာ သာမန္သူတို႕ေခတ္ၿပိဳင္ေတြထက္ ဘာေၾကာင့္ အသက္ရွည္ရသလဲ ဘာေတြ ကြားျခားသလဲ ဆိုတာေတြကို ေလ့လာခဲ့ၾကပါတယ္။

အသက္ရာေက်ာ္ေနထို္င္သူအားလံုးမွာ အဓိကထင္ရွားတဲ့အခ်က္ကေတာ့ လက္ရိွဘ၀အေပၚ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရြင္ႏွစ္ၿခိဳက္လိုလားတာ၊ လူ႕ဘ၀ကို ခံုခံုမင္မင္ေနထိုင္လိုစိတ္ရိွတာျဖစ္ပါတယ္။

ငယ္စဥ္ကတည္းက က်န္းမာေရးလိုက္စားတာ၊ ဘ၀ကို ခံုမင္ႏွစ္လိုစိတ္ထားတာ၊ အရာရာအေပၚ အျပဳစိတ္ ထားတာေတြဟာ အသက္ရာေက်ာ္ ရွည္ရာရွည္ေၾကာင္း နည္းလမ္းေကာင္းဆိုတာ အခု အပတ္က်န္းမာေရးအစီအစဥ္မွာ ကိုသားညြန္႕ဦးက တင္ဆက္ထားပါတယ္။

copy from http://www.voanews.com/burmese/2009-03-18-voa5.cfm

ဇြဲကိုလမ္းခင္း
သတၱိကိုအေဖာ္ၿပဳ
ခနၲီတ႐ားကိုလက္စြဲကိုင္
ဆူးခင္းေသာလမ္းကိုၿဖတ္၍
ပန္းခင္းေသာလမ္းကိုေလ်ွာက္ကာ
႐ည္႐ြယ္႐ာပန္းတိုင္မွ
ေအာင္လံကိုဆြတ္ခူး......

(Just me)

ဒီေန႕ပုံျပင္ေလးကေတာ့ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဖတ္႐ႉခံစားၾကည့္ၾကပါ။

ဟိုေရွ႕ေရွ႕တုံးက နတ္ဆိုးၾကီးတစ္ပါးရယ္၊ နတ္ေကာင္းၾကီးတစ္ပါးရယ္ရွိတယ္တဲ့။ နတ္ဆိုးၾကီးဆိုးတာက လူေတြကိုဒုကၡေပးတာေပါ့။ နတ္ေကာင္းၾကီးကလူေတြကို ကူညီေပးတယ္ေလ။ နတ္ဆိုးၾကီးက မီးကိုဖန္ဆင္းရင္၊ နတ္ေကာင္းၾကီးက ေရကိုဖန္ဆင္းတယ္။ နတ္ဆိုးၾကီးက ေရာဂါကိုဖန္ဆင္းရင္၊ နတ္ေကာင္းၾကီးက ေဆးကိုဖန္ဆင္းတယ္။ သူတို႕ ၂ ေယာက္ကလည္း လုံးဝမတည့္ၾကဘူး။

ဒါေပမဲ့ ကံၾကမၼာက မ်က္စိလွည့္လည္လိုက္ပုံမ်ား နတ္ဆိုးၾကီးရဲ့သၼီးနဲ႕ နတ္ေကာင္းၾကီးရဲ့သားက ခ်စ္ၾကိဳက္ေနၾကေလပါေကာ။ သူတို႕ကလည္း လူေတြလိုပဲ မိဘေတြသေဘာမတူလို႕ ခိုးေျပးၾကတာေပါ့။

နတ္ဆိုးၾကီးကအရမ္းပါးနတ္တယ္ဆိုေတာ့ သူ႕သၼီးရဲ့မဂၤလာပြဲကိုသေဘာမတူေပမဲ့လည္း လက္ေဆာင္အျဖစ္နဲ႕ ေသတၱာေလးတစ္လုံးကိုပို႕ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီေသတၱာေလးကို ပန္ဒိုရာေသတၱာလို႕ေခၚတယ္။ အဲဒီပန္ဒိုရာေသတၱာထဲမွာဘာပစၥည္းေတြပါတယ္ဆိုတာ သိတဲ့နတ္ေကာင္းၾကီးက ဒီေသတၱာေလးကိုဘယ္ေတာ့မွဖြင့္မၾကည့္ရေအာင္ဆိုျပီး အျမဲတမ္းခတ္ထားဖို႕အတြက္ေသာ့ေလးတစ္လုံးလက္ေဆာင္ေပးတယ္တဲ့။

ဒါေပမဲ့နတ္ဆိုးၾကီးကေတာ့ ေအးေဆးပါပဲ။ သူ႕သၼီးရဲ့စိတ္ကိုသူသိတယ္ေလ။ ဘယ္ေလာက္ပဲဖြင့္မၾကည့္ဖို႕ေျပာေျပာ ဘယ္လိုပဲေသတၱာေလးကိုပိက္ထား ပိက္ထား ဖြင့္ၾကည့္ခ်င္မွာပဲတဲ့။ အဲဒါလည္းသဘာဝပဲေပါ့ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ၾကီးရယ္။

နတ္သၼီးေလးကိုလည္းအတန္တန္တားထားတဲ့ၾကားကေနျပီးေတာ့ နတ္သားေလးအလစ္မွာေသာ့ကို မရမက ရေအာင္ခိုးျပီးေတာ့ ေသတၱာေလးကိုဖြင့္လိုက္ပါေလေကာတဲ့။ ေသတၱာေလးကိုဖြင့္လည္းဖြင့္လိုက္ေကာ ေသတၱာထဲကေနျပီးေတာ့ အမုန္းေတြ၊ ေသာကေတြ၊ ရန္ညိႈးေတြ၊ မ်က္ရည္ေတြဟာ လူ႕ေလာကၾကီးကိုထြက္က်လာပါေလေရာတဲ့။အဲဒီေသတၱာေလးကိုမဖြင့္ခင္မွာ လူ႕ေလာကၾကီးမွာ ခုဏကေျပာတာေတြတစ္ခုမွမရွိဘူးတဲ့။

အဲဒီအခ်ိန္မွာနတ္သားေလးကအျမန္ျပန္ေရာက္လာျပီးေတာ့ ေသတၱာေလးကိုဖြင့္ေနတာလည္းေတြ႕ေရာ မဖြင့္နဲ႕ဆိုျပီးအျမန္ျပန္ပိတ္လိုက္တယ္။ အပိတ္ျမန္ေပလို႕ပဲ အဲဒီေသတၱာေလးထဲမွာေနာက္ဆုံးတခုပဲက်န္ခဲ့တယ္တဲ့။ ေတာ္ပါေသးရဲ့အဲဒီတစ္ခုက်န္ခဲ့လို႕ လူေတြဟာခုဏကဒုကၡေတြကိုခံႏိုင္ရည္ရွိသြားတယ္။

အဲဒီပစၥည္းေလးကဘာလည္းဆိုေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းတဲ့။ လူဆိုတာက ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႕ပဲအသက္ရွင္ေနရတာေလ။ ခ်စ္သူနဲ႕ေဝးသြားတဲ့လူကလည္း သူ႕ ခ်စ္သူတစ္ေန႕က်ရင္ျပန္လာလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္။ ငိုေနတဲ့လူကလည္း တစ္ေန႕က်ရင္အငိုတိတ္သြား လိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္။ ရန္ညိႈးေတြနဲ႕ေတြ႕ေနတဲ့လူကလည္း တစ္ေန႕က်ရင္ရန္ညိႈးေတြ ေအးသြားလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္။ အဲဒီလိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႕ လူေတြအားလုံးဟာ အသက္ရွင္ေနရတာေလစာဖတ္ပရိသတ္ၾကီးရယ္။

ကြၽန္ုပ္ရဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့ လူ လူခ်င္းအေရာင္မခြဲပဲခ်စ္ႏိုင္ၾကဖို႕ပါပဲ။
စာဖတ္သူမ်ားရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
ျမန္မာ ႐ိုမီအို-ဂ်ဴလီယက္ ကားထဲမွမွတ္ယူေရးသားေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
ေက်းဇူးကမၻာ။

လူတစ္ေယာက္ သစ္ေတာထဲက ျဖတ္ေလွ်ာက္လာတုံး ရုတ္တရက္
အစာေရစာငတ္မြတ္ေနတဲ့ က်ားႀကီးတစ္ေကာင္နဲ႔တုိးမိတယ္။
က်ားႀကီးကတစ္ခ်က္ဟိန္းၿပီး ခုန္အုပ္လုိက္တယ္။ သူကအျမန္ဆုံးႏႈန္းနဲ႔ လွည့္
ေျပးပါေတာ့တယ္။ အစြမ္းကုန္ေျပးေနေပမဲ့ က်ားကလည္း ထက္ခ်ပ္မကြာေျပး
လုိက္လာေနတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ေတာင္ကမ္းပါးအစပ္နားထိ ေရာက္လာ တယ္။
ေျပးစရာေျမမရွိေတာ့ဘူး။
" ဒီက်ားရဲ႕ အဖမ္းခံရရင္ အရွင္လတ္လတ္အစားခံရမယ္။
ေခ်ာက္ထဲခုန္ခ်လုိက္တာကမွ ကံေကာင္းရင္ ရွင္ႏုိင္ ေသးတယ္" လုိ႔ေတြးၿပီး
ေတာင္ကမ္းပါးကေန လႊားကနဲခုန္ခ်လုိက္ေတာ့တယ္။ သိပ္ကုိကံေကာင္းသြားတယ္။
သစ္ပင္တစ္ပင္ေပၚမွာ သြားတင္ေနတယ္။ ဒီအပင္က ကမ္းပါးျပတ္တစ္ေနရာမွာ
ေပါက္ေနတဲ့ ဆီးပင္။ ဆီးသီးေတြ ပင္လုံးျပည့္ သီးေနေလရဲ႕။
၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ အားရအားတက္ေနဆဲမွာပဲ ကမ္းပါးျပတ္ေအာက္ ဟုိးအေ၀းဆီက
ျခေသၤ့တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေဟာက္သံကုိၾကားလုိက္ရတယ္။ ငုံ႔ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေအာက္က
သူ႔ကုိေမာ့ၾကည့္ေနတာ အတုိင္းသား ျမင္လုိက္ရတယ္။ ရင္ထဲ "ဖုိကနဲ"
တုန္သြားတယ္။ တစ္ခ်က္ျပန္ေတြးၾကည့္ျပန္ေတာ့ က်ားပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ျခေသၤ့ဘဲျဖစ္ျဖစ္ သားရဲတိရိစာၦန္ဘဲ။ ဘယ္အေကာင္ရဲ႕ အစားခံရခံရ အတူတူဘဲ
ဘာမွမထူးဘူးလုိ႔ ေတြးမိသြားျပန္တယ္။ စိတ္ႏွလုံး ဒုံးဒုံးခ်လုိက္ႏုိင္ခ်ိန္မွာဘဲ
အသံတခ်ဳိ႕ ၾကားရျပန္တယ္။ ၾကြက္ႏွစ္ေကာင္က ဆီးကုိင္းကုိ ကုိက္ေနတဲ့ အသံဘဲ။
ရုတ္တရက္ တစ္ခ်က္ျပာသြားေပမဲ့ ခ်က္ျခင္းျပန္ၿပီး ၿငိမ္သက္သြားတယ္။ သစ္ကုိင္းကုိ
ၾကြက္ကုိက္လုိ႔ အကုိင္းက်ဳိးက်ၿပီးေသတာက ျခေသၤ့ကုိက္စားလုိ႔ေသတာထက္ေတာ့
ေတာ္ေသးတယ္လုိ႔ေတြးမိ သြားတာကုိး။ စိတ္ျပန္လည္ၿငိမ္သက္သြားေတာ့
ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ ဆီးသီးမွည့္ေတြခ်ည္းပဲဆုိတာ ေသခ်ာျမင္မိေတာ့ တယ္။
ဒါနဲ႔ဆီးသီးေတြကုိခူးၿပီး စားေနေတာ့တယ္။ သူ႔တစ္သက္မွာ ဒီေလာက္အရသာရွိတဲ့
ဆီးသီးမ်ဳိး မစားခဲ့ဖူးဘူးလုိ႔ သူခံစားမိတယ္။ သုံးေထာင့္သ႑ာန္ရွိတဲ့
သစ္ပင္ခြၾကားေကာင္းေကာင္းတစ္ခုရွာၿပီး ေသခ်ာ ထုိင္ေတြးရင္း စဥ္းစားတယ္။
" အေႏွးနဲ႔အျမန္ ေသရေတာ့မဲ့အတူတူ မေသခင္ တစ္ေရးတစ္ေမာ
ေကာင္းေကာင္းအိပ္ပစ္လုိက္မယ္"
ဒါနဲ႔ သစ္ကုိင္းကုိမွီၿပီး တေခါေခါ အိပ္ေမာက်သြားေတာ့တယ္။
အိပ္ရာကႏုိးလာေတာ့ ၾကြက္အျဖဴနဲ႔အမဲႏွစ္ေကာင္းလုံးကုိမေတြ႕ရေတာ့ဘူး။
က်ားနဲ႔ျခေသၤ့ကုိလည္း မေတြ႕ရေတာ့ဘူး။ သူက သစ္ကုိင္းေတြကုိ အသာအယာဆြဲရင္း
ကမ္းပါးထိပ္ကုိ ခဲရာခဲဆစ္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း တြယ္တက္လာခဲ့တယ္။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ အသက္အႏၱရာယ္ေဘးက သီသီေလးလြဲလာခဲ့ေတာ့တယ္။
ျဖစ္ပုံက သူအိပ္ေပ်ာ္သြားတုံး ဆာေလာင္လြန္းတဲ့ က်ားက
ဘယ္လုိမွမေအာင့္မေစာင့္ႏုိင္ေတာ့တဲ့အဆုံး ကမ္းပါးေပၚက ဟိန္းေဟာက္ရင္း
လုိက္ၿပီးခုန္ခ်သြားတယ္။ ၾကြက္အျဖဴနဲ႔အမဲႏွစ္ေကာင္က က်ားဟိန္းသံေၾကာင့္
ေၾကာက္လန္႔ၿပီးထြက္ေျပးကုန္ၾကတယ္။ ကမ္းပါးေပၚက ခုန္ခ်လုိက္တဲ့က်ားနဲ႔
ကမ္းပါးေအာက္က ျခေသၤံ့တုိ႔ တုိက္ပြဲအႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ပြားၿပီး ႏွစ္ေကာင္လုံး
ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေမာဟုိက္ ထြက္ခြာသြားၾကၿပီ။
လူေတြက အမိ၀မ္းက ကၽြတ္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး
အက်ပ္အတည္းအခက္အခဲေတြဟာ က်ားႀကီးလုိဘဲ တစ္ေကာက္ေကာက္
ေနာက္ကမျပတ္လုိက္ေနတယ္။ ျခေသၤ့နဲ႔တူတဲ့ ေသျခင္းတရားဟာလည္း ကမ္းပါးေအာက္က
လည္တဆန္႔ဆန္႔နဲ႔ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနတယ္။ ေန႔လယ္ေနခင္းနဲ႔
ညဥ့္နက္သန္းေကာင္တုိ႔နဲ႔တူတဲ့ ၾကြက္အျဖဴနဲ႔အမဲတုိ႔ဟာ ခဏတာဘ၀ရဲ႕
ခႏၵာကုိယ္ကုိ တစ္လွည့္စီကုိက္ျဖတ္ေနတယ္။ တေန႔ေန႔မွာေတာ့ ျခေသၤ့ႀကီး
ခံတြင္းထဲ က်ေရာက္မွာကေတာ့ ဧကန္ပါဘဲ။
လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အဆုိးဆုံးအျခင္းအရာဟာ ေသျခင္းဘဲဆုိတာ သိေနမွေတာ့
တစ္နည္းဘဲရွိတယ္။ ေသာကကင္းကင္းနဲ႔ သစ္ပင္ေပၚက အသီးကုိ ဇိမ္ခံတတ္ဖုိ႔ဘဲ။
ၿပီးေတာ့ ေသာကကင္းကင္းနဲ႔ တစ္ေရး၀ေအာင္ အိပ္ပစ္လုိက္ဖုိ႔ဘဲ။
အဲဒီလုိရႈတ္ေထြးမႈကင္းတဲ့စိတ္မ်ဳိးထားႏုိင္မွသာ ဘ၀ရဲ႕ ခ်ဳိၿမိန္တဲ့
"ဆီးသီး"ရဲ႕ အရာသာ ခ်ဥ္ၿပဳံးၿပဳံးကုိ ခံစားရမွာပါ။

BeautyMax Magazin မွ ေမာင္ေမာင္လႈိင္ ၏ စာပုဒ္ေလးပါ။
Copy from forward mail.